qar
eng
rus
საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესია Georgian Apostolic Orthodox Church Грузинская Апостольская Православная Церковь

FACEBOOK-ის უკანასკნელი პოსტები:

აზროვნების აკადემია / The Thinking Academy

აზროვნების აკადემია / The Thinking Academy

Проповеди протоиерея Теодоре Гигнадзе

Сколько раз бы ты не падал, ты должен встать, потому, что Бог никогда не оставит тебя несмотря на падение. Это исключено, потому, что он знает насколько мы немощны.

Он видит нашу немощность, нашу неспособность быть ревностными, нашу леность…

Если наш выбор Христос, он всё равно прощает нам, всё равно возмет нас за руки и всегда вытащит, как вытащил Петра.

Протоиерей Теодоре Гигнадзе

Сколько раз бы ты не падал, ты должен встать, потому, что Бог никогда не оставит тебя несмотря на падение. Это исключено, потому, что он знает насколько мы немощны.

Он видит нашу немощность, нашу неспособность быть ревностными, нашу леность…

Если наш выбор Христос, он всё равно прощает нам, всё равно возмет нас за руки и всегда вытащит, как вытащил Петра.

Протоиерей Теодоре Гигнадзе

დეკანოზ თეოდორე გიგნაძის ქადაგებები [ოფიციალური ვებ-გვერდი]

ქადაგება (16.07.2019)

დღეს, 15 ივლისს, საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში დეკანოზ თეოდორე გიგნაძის სადოქტორო ნაშრომის დაცვა გაიმართა.

ღონისძიება უმაღლესი სასწავლებლის საინჟინრო, ეკონომიკის, მედია-ტექნოლოგიებისა და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის თეოლოგიის სადოქტორო პროგრამის ფარგლებში შედგა. მამა თეოდორემ თეოლოგიის დოქტორის აკადემიური ხარისხის მოსაპოვებლად სადოქტორო ნაშრომი დაიცვა თემაზე: „საეკლესიო ვითარება და ეკლესიოლოგიური საკითხები „წმინდა გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების მიხედვით““. დისერტაციის ხელმძღვანელია ღვთისმეტყველების დოქტორი, დეკანოზი ლევან მათეშვილი, ოპონენტები კი - თეოლოგიის დოქტორები: დეკანოზი კახაბერ შურღაია და ირაკლი ორჟონია. სამეცნიერო საბჭოს სხდომას უძღვებოდა მანგლისისა და თეთრიწყაროს მიტროპოლიტი ანანია (ჯაფარიძე), რომელმაც აღნიშნა, რომ ეს არის პირველი სადოქტორო დისერტაცია, რომელიც ამ პროგრამის ფარგლებში ტექნიკურ უნივერსიტეტში შედგა. სამეცნიერო ნაშრომის დაცვას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორი, პროფესორ-მასწავლებლები, სასულიერო პირები და სხვა მოწვეული სტუმრები ესწრებოდნენ.

სამეცნიერო საბჭომ დეკანოზ თეოდორე გიგნაძის ნაშრომს უმაღლესი შეფასება მისცა, სასულიერო პირს კი თეოლოგიის დოქტორის ხარისხი მიანიჭა.

სამეცნიერო საბჭოს წევრებმა, დისერტაციის ხელმძღვანელმა და ოპონენტებმა ერთხმად აღნიშნეს ნაშრომის უნიკალობა და განსაკუთრებული მნიშვნელობა ქრისტიანული ეკლესიისთვის, რაც მდგომარეობს ავტორის მიერ რამდენიმე საკვანძო საკვლევი საკითხის დასმასა და დამტკიცებაში. მამა თეოდორეს კვლევის შედეგად, სხვა მნიშვნელოვან საკითხებთან ერთად, გიორგი მერჩულის ნაშრომში წარმოდგენილი მთავარი აღმოჩენაა ისიხასტური პრაქტიკის არსებობა გრიგოლ პალამას ეპოქამდელ საქართველოში გრიგოლ ხანძთელის მოღვაწეობის დროს.

https://www.facebook.com/ertsulovnebatv/videos/508129699923629/?v=508129699923629

დეკანოზ თეოდორე გიგნაძეს თეოლოგიის დოქტორის ხარისხი მიენიჭა

აზროვნების აკადემია / The Thinking Academy

„მგელს, როცა ხაფანგში იჭერენ ფეხს იღრღნის და თავისუფლდება.

როგორ იჭერენ მაიმუნს? - გოგრაში ჩაუყრიან ბრინჯს, სადაც წვრილი თათი ჩაეტევა, ბრინჯს აიღებს, მუჭას შეკრავს და ვეღარ გამოდის. მაიმუნი საშინელ დღეშია, აწყდება აქეთ-იქით, გოგრა მიბმულია ხეზე და თათს არ ხსნის, რომ ბრინჯი დაყაროს და გაიქცეს... ესეც სახისმეტყველებაა ღმერთისაგან მოცემული...

მოტივაცია აქვთ სხვადასხვა; მგლის მოტივაცია რა არის? - თავისუფლებაა მისი მოტივაცია, ხოლო მაიმუნის მოტივაცია - სიხარბე, რომ ის რაღაც არ დათმოს, ამიტომ ისე ძლიერია ეს მოტივაცია, რომ თავისუფლებას სწირავს;

ხოლო მგლისათვის ისე ძლიერია თავისუფლების მოტივაცია, რომ ფეხს იღრღნის და ხეიბარი რჩება.
შემდეგ შეიძლება ვეღარც ინადიროს და მშიერიც კი მოკვდეს, მაგრამ მისთვის თავისუფლებაა მთავარი!“

დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე

✅ 16 ივნისი - ლევან გიგინეიშვილი, დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე, ანდრო დგებუაძე, - "მორალი და ადამიანი"
👉 https://www.facebook.com/events/2300346830056361/

- უდიდესი პასუხისმგებლობა გვეკისრება სასულიერო პირებს, რომ ჩვენში გავაცოცხლოთ ქრისტე, ჩვენი ცხოვრების წესით, ჩვენი სიტყვით, ჩვენი ღვთის მაძიებლობით, ჩვენი ლოცვით, ჩვენი ღვთისმსახურებით, ჩვენი მოყვასისადმი დამოკიდებულებით და ჩვენი სამშობლოსადმი სიყვარულით იმიტომ, რომ ქრისტიანს სამშობლო გაცნობიერებულად უყვარს, მან იცის რას აკეთებს როცა სამშობლო უყვარს, იგი თავის მომავალ თაობას აძლევს საშუალებას, აქ რომ დაიბადებიან ჯერ კიდევ დაუბადებელნი, მათ ქრისტე შეიცნონ და ჩვენ რათქმაუნდა ქედს ვუხრით ჩვენს დიდ წინაპრებს, რომლებმაც ბრძოლით, სულიერით თუ ხორციელით, მოიტანეს ჩვენამდე ქრისტიანობა და მათ ესტაფეტას ვაგრძელებთ.

ჩვენ გაცნობიერებულად ვიცით რას ნიშნავს პატრიოტიზმი და ჩვენ მაგალითი უნდა ვიყოთ სხვებისთვის, ყველასთვის, ხოლო თუ ჩვენ ამას არ გავაკეთებთ, დღევანდელი სასულიერო პირები, მრევლის წევრები ანუ ქრისტიანები, ერი და ბერი, თუ ჩვენ ამას არ გავაკეთებთ გაცნობიერებულად, მიზანმიმართულად, მიზანსწრაფულად, უპირველეს ყოვლისა საკუთარი მაგალითით თუ არ ვიქნებით ამის მჩვენებელნი და გამკეთებელნი, მაშინ ის ცუდი პროცესები რაც დღეს საქართველოში ხდება შეუქცევადი გახდება.
ჩემის აზრით ახლა არის (ისევ წმინდა წერილს დავესესხები) ჟამი გაღვიძებისა და გამოფხიზლებისა, ახლა, თითოეული ჩვენგანისათვის.

/დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე

მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ ერთად ვართ და ადამიანი მარტო პრინციპში არ არის გარეგნულად, ადამიანი, მაინც მარტოა.

ადამიანი არის მარტო ყველგან: მეგობრებშიც, ოჯახის წევრებთან, მეუღლესთან, შვილებთანაც, სულიერ და-ძმებთანაც, იმიტომ, რომ არ შეუძლია სხვას, გაიგოს, შენს შიგნით რა ხდება, შეუძლებელია შენ განიცადო, ადამიანს როგორ სტკივა, როგორი მწუხარეა, რას განიცდის, რა შინაგანი წიაღსვლები და ძვრები აქვს შიგნით.

ადამიანი არის მარტო და ადამიანი მარტომყოფი
არის ცუდ დღეში, აი, ადამი სამოთხეშია და ნახეთ, უფალი როგორ ამბობს? - ცოდვაა ადამის მარტო ყოფნა და შექმნა მისი გვერდიდან ევა, რომ მარტო არ ყოფილიყო.

რაღაც ნუგეში კი იყო, მაგრამ ადამი მაინც ვერ იყო ბედნიერი, ბედნიერი რომ ყოფილიყო, ხომ არ მოძებნიდა
ალტერნატიული განვითარების გზას?

მიუხედავად იმისა, მის გვერდზე იყო,
მისი ხორცი ხორცთაგანი და ძვალი ძვალთაგანი, მიუხედავად იმისა, რომ იყო სამოთხეში, ადამი არ იყო ბედნიერი.

ადამი, მაშინ იქნებოდა ბედნიერი, თუ ის დაემორჩილებოდა თავის შემოქმედს, რითაც გადაიჭრებოდა მისი მარტოდმყოფობის პრობლემა, არა ევას გვერდზე ყოფნით, არამედ ღმერთთან მყოფობით.

სხვათაშორის, ევაც იმიტომ კი არ შექმნა, რომ
მხოლოდ მისი მარტოდმყოფობის პრობლემა გადაჭრილიყო, არამედ ევა შექმნა იმისათვის,
რომ შემწე ყოფილიყო მისი იმ საქმეში,
რასაც ღმერთთან ერთად მყოფობა ჰქვია,

ე.ი. ჩვენი მარტოდმყოფობის განქარვება, ანუ ჩვენთვის ბედნიერების მონიჭება, მხოლოდ და მხოლოდ ღმერთს შეუძლია. პრობლემა მოგვარდება, მხოლოდ და
მხოლოდ, ჩვენი ღმერთთან მყოფობით.

/დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე/

“Умная молитва и литургическое, евхаристическое служение – это два крыла, с помощью которых человек соединяется с Богом. Эти два таинства помогают, дополняют и примыкают друг ко другу.

Священное Писание многократно подтверждает нам значение призывания имени воплощенного Сына Божия, как в нашей каждодневной борьбе с грехом, так и с точки зрения непрерывного общения с Ним, бескорыстной любви к Нему и в целом спасения.”

Проповеди протоиерея Теодоре Гигнадзе

დეკანოზ თეოდორე გიგნაძის ქადაგებები [ოფიციალური ვებ-გვერდი]

Sermons by Archpriest Theodore Gignadze

When you meet God and experience this happiness, you need no other happiness.
“Lord have mercy” does not primarily mean asking God to take care of our problems, but rather it means – “Lord, I want to be with you, but I’m not able to... my heart is dead.”

We must not run away from Christ!

Being with Christ is not easy, I understand this, but it is possible only when you gradually fall in love with Him.
We do not take care of the precious pearl that the Lord gave us and we get used to it so much that we lose the sense of gratitude. Imagine a man who is blind since birth and then his eyes are opened…. he must always remember how terrible it was that he could not see anything, and suddenly he saw the world. How can such a person not be grateful that he is able to see and how can he not be thankful to the One who gave him sight.

The Church is not an intermediary, but rather it is the place and opportunity of meeting God, and the greatest revelation of this opportunity is the mystery of communion, regarding which, Christ Himself said that He will always be with whoever receives His body and blood.

Archpriest Theodore Gignadze

When you meet God and experience this happiness, you need no other happiness.
“Lord have mercy” does not primarily mean asking God to take care of our problems, but rather it means – “Lord, I want to be with you, but I’m not able to... my heart is dead.”

We must not run away from Christ!

Being with Christ is not easy, I understand this, but it is possible only when you gradually fall in love with Him.
We do not take care of the precious pearl that the Lord gave us and we get used to it so much that we lose the sense of gratitude. Imagine a man who is blind since birth and then his eyes are opened…. he must always remember how terrible it was that he could not see anything, and suddenly he saw the world. How can such a person not be grateful that he is able to see and how can he not be thankful to the One who gave him sight.

The Church is not an intermediary, but rather it is the place and opportunity of meeting God, and the greatest revelation of this opportunity is the mystery of communion, regarding which, Christ Himself said that He will always be with whoever receives His body and blood.

Archpriest Theodore Gignadze

ქადაგება (14.07.2019)

🔰 როცა გგონია, რომ ღირსი არა ხარ ზიარების - რა სიხშირით უნდა ეზიარებოდეს ქრისტიანი? (🎥 ამონარიდი)

[custom-facebook-feed]

 

ARTICLES AND BOOKS
[Articles]
Download

About Love

[ARCHPRIEST THEODORE GIGNADZE]

I just told you that if we look through our history and recall, if we had written down, let’s say, even from the tenth grade, “I woke up, my mom made me breakfast, I had my breakfast, before that I brushed my teeth,” but some kids don’t even brush their teeth, their parents don’t teach them to, “then I went to school, I was feeling lazy, then I hung out with my friends or chatted with my girlfriends, I made my teacher upset, then they gave us some homework and, oh, it was so hard, I did not like it, and so on … Then there.” If we keep writing down all these little things and read this today, our hearts would burst. “What did I waste my time on!” This prudence, this heart which could to love, could love, this prudence which could do so many things, were given to me by God for doing all this nonsense?

But a person may say something like this and he would be absolutely right, “This is all true, I have wasted time on so many things, doing nonsense, but there was one detail that overweighs all of this.”

“What?” a person will ask.

“Well, while doing all these silly things, at the same time I loved my mother, I loved my father, my little newborn brother, I loved him very much too, and I was happy to see human beings, individuals. I had a good teacher at school who taught me to love my country, and I loved her too. Then, then I saw a girl at my school, and I fell in love with her, and I fought someone because of her,” and I happily remember this as well, and it was good, “then I was still little, everyone was making fun of me, and one of my teachers came up to me, patted my head and told me that loving someone is not bad but good, and I felt even happier. Then I had some ideas, maybe wrong ones, then I became interested in art of something, then in philosophy, then I made friends, then I learned to sacrifice myself for friends, then I realized that at a certain moment I may face the bullet for my friend, die for my love.”

So, all this terrible daily uniformity is disgusting and does not differ from the animal-like existence. We find out that there’s one thing, one thing that beautifies everything, and this one thing for which it is worth living this helpless, pointless life, is called love.

Where is the solution? Love is the solution! When a person loves he does not get bored with anything.

Imagine, you see a boy and a girl in love with each other. I mean not what they call love today and no one can understand what it is, but real love, you do believe at least theoretically that it exists, right? Imagine a boy and a girl who love each other, and listen to what they are talking about. It turns out that they spend the whole day in doing nothing but nonsense, talking about nonsense. They twitter about silly things, they eat together, the whole day they walk around, then they each go home, they are in love, then the whole night they talk to each other over the phone, then the next day being sleepless, they meet again and so on, and if you ask them “Have you gone crazy? It’s been so long, the whole week I have been observing you, you talk about silly things, you don’t do anything special, unlike other smart people you just keep staring at each other like silly ones. Aren’t you bored of each other? Stay away from each other right now!” Will they stay away from each other? No! If I have not tasted this fruit – love, if I really am a beast, I will not know, I will think these people are probably crazy, they are schizoid or there is something wrong with them. We discover that not only they don’t get bored with each other, but they just cannot breathe without each other. Why? What do they do? Nothing, just like other creatures on earth they just wander around pointlessly, but they love each other and this love gives the meaning to their existence, and something else is born in them which is called not the existence, but life.

“Oh, Father, stop telling us those fairy tales!” a person will say. “Come on, how old are you? You are already 50 years old, about to turn 51. Haven’t you realized that such a thing can hardly exist on earth?”

First of all, I would like to tell you that it does exist and thank God for this! But I agree with you in one thing, the cases where this kind of love exists may be so few in world history that they can be countable on the fingers of your hands, and they can hardly exist in reality. Shakespeare was a faithful person and a genius. He wrote “Romeo and Juliet”. Couldn’t he make Romeo and Juliet happy and not make us cry? Why this misfortune? Because Shakespeare as a faithful, first of all as a genius, I would say, and then as a faithful person he knew very well that real love has no place here, on earth of the beasts and above all, it has no perspective either. This is why this genius ended the story tragically, and thus, he told us that the ultimate end of real love here, on earth is tragic.

Who had the greatest love and what was the peak of love in mankind?

The death of Christ on the cross, the love of Christ towards men, and how tragically did it end! Love is the solution, but there is no love, to say it more correctly, there is love, but it does not flourish on earth. This is the flower that does not flourish on the soil of earth. This is a flower that one can plant only in heaven and it will flourish there, it will not be able to flourish here, but this is a flower that never dies, and it has the ability to be replanted to heaven.

I mentioned crucifixion, before that – “Romeo and Juliet”. There’s self-sacrifice in both. Love does not exist without self-sacrifice. Love without self-sacrifice is consumptive attitude towards each other – “I want you and I need you, and you as well want me and need me. When you no longer want me and need me you will throw me away like an empty pot. There’s no more food in there. What do I need it for?”

Love is present only there where there is no “I need you and I want you”.

“Father, then what is love?” a person will ask.

“You need me and I will die for you!” – this is where love is, in complete self-sacrifice and in sacrificing that pointless biological animal-like existence, what Shakespeare’s couple did, and what the Lord did.

When you have the ability to sacrifice for the sake of love, without which our life becomes beast-like and completely loses its meaning, when you sacrifice this biological existence for love, only then does love exist.

I mentioned crucifixion and obviously we remember the One who is the source of love, who Himself is called Love. We are talking about God, and our attitude towards God. The genius, Dostoevsky says “Whoever loves life, he has completed half of his job”, and in “life” he means precisely this, real life, life as a revelation of love, life that brings forth love, life that can hold love, life which is the synonym for love.

So, this means that we cannot speak about love without God, because God is love, and without love we cannot speak about life, and without real life we cannot speak about human existence. Otherwise it becomes the existence of the beasts, and these beasts that don’t want God and don’t want real love of God, when all their interests are in biological pleasures, cyclic pleasures, they will turn into the unity of the beasts and they will bring forth the beast, and if I don’t want this, then I should seek real love, in other words, seek God, seek the relationship with God, seek love, seek the love with God.